sponsoren

De Groene Vlinder
 
 




Hoeveel kilometer loop jij?
home  > 50 jaar avondvierdaagse

2012

NAAR AANLEIDING VAN DE 50e EDITIE VERTELD RENE VAN BELZEN OVER DE HISTORIE VAN DE AVONDVIERDAAGSE IN ETTEN-LEUR. 

 

(Door Rene van Belzen)

In vogelvlucht de historie van de Etten Leurse Wandelvierdaagse

Als je er op terugkijkt, lijkt het een eeuwigheid geleden. Dat is het ook!

De tijd is in 50 jaar door onze vingers geglipt.Uniek is, dat zoveel gepubliceerd materiaal uit al die jaren bewaard is gebleven.Kilo’s papier met colofons, aanbevelingen, verslagen, foto’s en advertenties zijn bewaard gebleven.Figuurlijk liggen uren vertelsels op de plank.Welke organisatie kan zeggen dat ze een doos vol vierdaagse kranten op zolder heeft staan?

Over een paar weken zal de gouden wandelvierdaagse, georganiseerd door Stg.Avondvierdaagse Etten-Leur plaatsvinden.De bestuurleden ogen al wat gespannen, maar tegelijkertijd zijn zij apetrots.Ook deze keer zal het bestuur samen met een legertje vrijwilligers zich optimaal inzetten.En, blij zijn dat alles na een vier daags wandelfestijn weer vlekkeloos en zonder incidenten is verlopen.

In 1963, toen de heren van der Lans en van Elsakker van de KNBLO Piet Verschuren en Harrie de Bruijn (oprichter van SV. DIO) aanspoorden om een avondwandelvierdaagse op poten te zetten, konden de twee mannen zich wellicht niet voorstellen dat ze aan de basis stonden van een manifestatie van formaat. Momenteel in zijn soort, uitgegroeid tot het grootste evenement in de regio. Hun initiatief kreeg enthousiaste bijval van locoburgemeester J.Pijs die sprak van een niet te missen kans. De start vond in die tijd plaats vanuit de voormalige veemarkthallen. Op de laatste avond werd verzameld bij de voormalige melkfabriek voor het slotdefilé.De prachtige routes werden minutieus uitgezet door Piet Verschuren waarbij het aandeel van Piet Luijkx niet mag worden vergeten.Zelf heeft Piet Verschuren nooit meegelopen. Over zijn opvolger als routemaker: Ad Kanters, heeft hij geen moment hoeven in te zitten. Met zijn achtergrond staat Ad bekend om zijn perfectie.

Onder alle omstandigheden werd gewandeld, een enkele keer werd de route ingekort vanwege barre weersomstandigheden. Desondanks kwamen op zo’n avond de meeste deelnemers als verzopen katten over de finish om hun herinnering en bloemen in ontvangst te nemen.

Kapelaan van Osta sprak in 1965 de inspirerende woorden: “Wandelen is geestelijke ontspanning.” Harrie de Bruijn deed er nog een schepje bovenop: “Laat al wandelend de schoonheid van de polders, de bossen en de heide op u inwerken. Laat uw auto, bromfiets of fiets eens rustig staan.” Een oudere deelnemer wees op de grote waarde die wandelen kenmerkt.

 

De EHBO gaf tips voor noodzakelijke persoonlijke verzorging.

“Knip uw nagels, was uw voeten in niet te koud water, poeder ze in met voetpoeder en verwijder eeltplekken en likdoorns.”

Aanvankelijk werden twee routes uitgezet. Eén voor de junioren en één voor de senioren. Na 9 jaar vond er een rigoureuze hervorming plaats. In groten getale gingen de scholen deelnemen en werd een derde afstand opgenomen in het parkoers. Er werden verzorgingsposten in het leven geroepen bemand door ouders en leerkrachten. Verkeersregelaars, pijlers, snoepposten, stempelposten en ‘aardbeienposten’ ( waarover later meer ) deden hun intrede en het aantal deelnemers steeg naar een recordhoogte. In 1973, de elfde editie,  komt zelfs het magische record van 1300 in zicht. Zo liep gedurende vier jaar een groep militairen mee als training voor de Vierdaagse van Nijmegen. Hun aanwezigheid zorgde voor een aparte sfeer. Gebrek aan vervoer maakte een eind aan hun deelname.

De organisatie werd steeds professioneler, kon leunen en terugvallen op een jarenlange ervaring. Toch liep niet altijd alles van een leien dakje. Terecht wees Piet Verschuren wel eens op obstakels zoals de rijksweg, de spoorwegovergangen en de gevaren op de Hoevenseweg. Op een keer diende een aardbeienteler een rekening in van gederfde inkomsten doordat diverse wandelaars zich op zijn perceel tegoed hadden gedaan aan de heerlijke zomerkoninkjes. Ook praatpalen langs de weg werden nogal eens ‘misbruikt’.

Kapelaan F. Struijk sloeg in een van de vierdaagsekranten de spijker op zijn kop toen hij in het voorjaar van 1969 opmerkte: “We leven in een moderne technische tijd, alles ploft en klapt. De bladeren van de bomen zijn blauwzwart van de uitlaatgassen. Met veel moeite kunnen sommigen zich houden aan de voorgeschreven snelheid. Velen moeten eerst een politieauto zien om ja te zeggen tegen de eisen van de wet.” Maar het kan ook anders.

Een meisje uit de zesde klas van de lagere school roept haar vriendinnetjes bij elkaar. Ze willen tijdens de vierdaagse bewijzen dat ze niet te lui zijn om veel kilometers te lopen en super gemotiveerd zijn.

Het tienjarig lustrum in 1972 levert de gelukwensen van burgemeester Oderkerk op. Voor het eerst is er een route van 5 kilometer uitgestippeld voor de kleuters. Op voorwaarde dat ze worden begeleid door ouders of andere begeleiders. Hun deelname levert een ietwat merkwaardige anekdote op in de vierdaagsekrant. “De start van de allerkleinsten is gedurende de eerste drie avonden om 18.00 uur zodat verwacht mag worden dat zij rond tien uur weer terug zijn op het uitgangspunt om weer tijdig in bed te liggen om te kunnen dromen van hun sportiviteit…”

In 1976 zal de politie onder leiding van korpschef C. A. Holleman voor het eerst haar medewerking verlenen om alles in goede banen te leiden.

Uit de historie van de Etten Leurse wandelvierdaagse dateert een van de mooiste anekdotes uit 1977.

Aan de inschrijftafel meldt zich een klein schuchter kereltje. “Ik wil meedoen aan de vierdaagse” zegt hij tegen de man achter de tafel. Zijn hand verdween in zijn broekzak en kwam er even later weer samengeknepen uit. Toen hij het ‘polleke’ boven het tafelblad opende viel er een stukje touw, een roestige schroef en een samengevouwen velletje papier uit. Het touwtje en de schroef gristen hij meteen terug en borg ze met enige geheimzinnigheid weer op in zijn broekzak. Het propje papier schoof hij naar de man die er vervolgens twee gulden uitpeuterde. “Ik mag niet verliezen, ik heb nieuwe gympjes” waarop de dreumes trots een van zijn beentjes optilde. De man lacht, de rij wachtenden groeit gestaag. In ruil voor de twee gulden gaf de man het ventje een inschrijfkaart waarna hij verdween in de mensenmassa. Vier dagen later zag de man, staande naast de burgemeester, vanaf het bordes hoe het kereltje op de schouders van een fors gebouwde wandelaar tijdens het bloemendefilé werd binnengehaald. Zijn blonde vlashaar wapperde alle kanten op, hij zwaaide met zijn bosje bloemen naar de dikke mensenrij. Het applaus nam hij dankbaar in ontvangst.

“Daar doen we het voor, dat is onze drijfveer” zegt medebestuurslid Anton van der Veeken die in 1991 Piet Verschuren opvolgde. “Mensen blij maken en in de gelegenheid stellen vier avonden te bewegen en sociaal bezig te zijn. Want dat is het geheim van de Etten Leurse wandelvierdaagse, een gemeenschappelijk sociaal gebeuren! Een geweldige happening, een groot volksfeest.” De eenvoud blijkt dé basis voor deze succesformule.

In 1991 wordt tevens afscheid genomen van de veemarkthallen. In 1992 stelt de Nobelaer de evenementenhal ter beschikking, de start wordt voorafgegaan door een paard met wagen waarop directeur Gerard Peijs, Anton van der Veeken en een groot aantal wandelaars.

Het aantal deelnemers groeit naar ruim 4000. De wandelvierdaagse staat sinds jaar en dag gepland voor de eerste volle week na Pinksteren. In 2000 werd een uitzondering gemaakt in verband met de Europese kampioenschappen voetbal.

Ter ere van het 40 jarig bestaan werd door Wim Lazeroms een lied geschreven met als titel: ‘Samen op pad’ wat op de eerste avond door alle wandelaars uit volle borst werd meegezongen.

Eén deelnemer heeft nooit verstek laten gaan en alle vierdaagsen meegelopen. Zelfs op klompen! Hans Erdelman, hij nam voor de eerste keer deel toen hij 8 jaar was. Ook voor hem zal het binnenkort een onvergetelijk jubileum zijn.

De 50e wandelvierdaagse, die gehouden zal worden van 4 tot en met 7 juni, zal een speciaal karakter en een feestelijk tintje krijgen.

Met felicitaties en dankbetuigingen aan alle vrijwilligers die zich op welke wijze en in welke vorm dan ook hebben ingezet voor dit grote wandelfestijn.  

 

avondvierdaagse etten leur avondvierdaagse-etten-leur avond4daagse etten leur avond4daagse-etten-leur wandelen etten leur wandelen-etten-leur a4daagse Etten-Leur A4D Etten-Leur avondwandelvierdaagse Etten-Leur de groene vlinder avondvierdaagse etten-leur